Συνεφιά στην Αθήνα.Είναι μεσημέρι και βαριέσαι τργικά..Δεν έχεις τι να κάνεις και πιστεύεις πως και να είχες κάτι να κάνεις ή θα βαριόσουν να το κάνεις ή θα ήταν για σένα η τέλεια φαντασίωση της αγγαρείας...Τί κάνεις λοιπόν?Παίρνεις όλη την ταπεινωμένη σου αξιοπρέπεια και κατηφορίζεις την Αλεξάνδρας. Ο καιρός μπορεί ακόμα να είναι μουντός αλλά εσύ δεν πτοείσαι και συνεχίζεις την μεσημεριανή σου περιπλάνηση στους ποτισμένους από υγρασία δρόμους της πόλης. Σταματάς που και που σε κανένα περίπτερο για να δείς τί γίνεται στον κόσμο και συνεχίζεις την πορεία σου προς τα εκεί που θα σε βγάλει και η σημερινή σου αναζήτηση. φθάνεις στην Πατησίων και πιάνεις πορεία προσ το Πολυτεχνείο. Βλέπεις όλους αυτούς που περπατάνε και αναρωτιέσαι μήπως κι αυτοι κάνουν το ίδιο πράγμα που αποφάσισες σήμερα να κάνεις κι εσύ..
Παρατηρείς με προσοχή τον καθένα από τους περαστικούς που περνού από δίπλα σου. Βλέπεις πως είναι όλοι τους διαφορετικοί. Μεσήλικες κουστουμάτοι κρατώντας σφιχτά τον πολύτιμο χαρτοφύλακά τους. Κυρίες που είτε απλά βολτάρουν είτε βγήκαν για τα ψώνια τους τώρα με τις εκπτώσεις..
Ξαφνικά συνειδητοποιείς πως είναι φεβρουάριος και πως έχουν περάσει αισίως(;) 6 μήνες από το καλοκαίρι και δεν θα αργήσει να έρθει και το επόμενο. Αρχίζεις να αναρωτιέσαι γιατί ξαφνικά άρχισες να παρατηρείς τους γύρω σου, σα να είσαι κάποιος υποψήφιος συγγραφέας καποιου υποψήφιου βιβλίου. Προχωράς σ' ένα απ' τα περίπτερα της Ομόνοιας και αγοράζεις εφημερίδα.
Όλοι αυτοί έχουν σκοπό που ειναι έξω σήμερα. Ανοίγεις τη σελίδα με τις αγγελίες. Είσαι άνεργος φίλε μου...
